Di bin siya şer de sehneyek 2026-05-02 09:04:10   Rojda Aydin   AMED - Shîreen Alshoufî ku şano di nav şer û bêpariyê de veguherand qadeke berxwedanê, sehneyê wekî rêyek bihêz dibîne da ku hem çîroka xwe û hem jî jiyana kesên ku dengê wan nayê bihîstin vebêje.   Ev çîroka wan kesan e ku qet li ser dikê dev ji hunera xwe bernedane, heta di siya şer de jî carinan giyanê neteweyekê bi dengê mirovekê tenê vedibêjin. Ev deng ku ji kolanên rengîn ên bajarê Suveydayê ya Sûriyeyê bilind dibe, aîdî Shîreen Alshoufî ye, hunermendeke şanoyê ku şanoyê ne tenê wekî şêweyekî hunerî, lê di heman demê de wekî şêweyek berxwedanê jî dibîne. Çîroka wê ku ji çavkaniyên sînorkirî, windahî û şert û mercên jiyanê yên dijwar hatiye dinê, eşkere dike ku huner çawa dikare bibe penagehek û cîhekî ji bo derbirînê, heta di kêliyên herî tarî yên jiyana mirovan de jî. Ji bo Shîreen Alshoufî, sehneya şanoyê ku wê cara yekem li wir xemgîniya kûr a windakirina dayika xwe dît, hêdî hêdî ji revînek sade veguheriye platformek bihêz ku ew hem çîroka xwe û hem jî vegotinên kesên ku dengê wan nayê bihîstin hildigire.   Piştî rêwîtiyên dûr û dirêj, Shîreen Alshoufî ku gihîşt Bakurê Kurdistanê, helwesta xwe ya bi biryar anî ser dikên Amedê. Shîreen Alshoufî ku bi hunera xwe sînoran derbas dike, bi lîstika xwe ya “Al Mandil” bi temaşevanan re civiya; bi vegotina bihêz û zimanê laş ê ku li ser dikê afirand, bandorek kûr li temaşevanan kir û bû navenda çepikan ku di bin roniyan de bilind dibû.   Û niha em mafê axaftinê didin wê; em bi gotinên wê li ser jiyana wê, têkoşîna wê û têkiliya kûr a ku wê bi şanoyê re ava kiriye guhdar bikin.   Suveyda: Bajarê ku huner lê geş dibe   Şanoger Shîreen Alshoufî diyar kir ku Suveyda bajarekî zindî ye ku tijî huner û evîna jiyanê ye û destnîşan kir ku tevî çavkaniyên kêm jî gelek hunermend xwedî kiriye. Shîreen Alshoufî bi lêv kir ku ev rewş ji bo wê gelek girîng e û got, “Suveyda bajarekî zindî ye, tijî huner û evîna jiyanê ye. Ez difikirim ku di vê civaka aram de bûn tiştek e ku bi rastî qîmetê dide hûnermendan û cîh dide wan. Ev bajar gelek hunermendan derdixe holê û ev pir girîng e.”     Çavkaniyên sînorkirî, afirîneriya bihêz   Shîreen Alshoufî destnîşan kir ku ew neçar ma di bin şert û mercên sînorkirî de hunerê hîn bibe û teqez kir ku vê rewşê afirîneriya wê xurt kiriye û wiha pê de çû, “Ji ber vê yekê ez her gav bi vê civaka ku bi çavkaniyên sînorkirî piştgirî dide hunerê dorpêçkirî bûm. Ji ber vê yekê, ez di şert û mercên pir dijwar de fêrî afirandina hunera xwe bûm. Lêbelê, bi çavkaniyên kêm afirîner bûn, hewl dan ku her tiştê ku hûn dikarin bikin û peyam û çîrokbêjî vegotin bi rastî jî watedar bû.”   Piştî windakirinê vegera sehneyê   Shîreen Alshoufî ku got wê di sala 2015’an de di qezayek trafîkê de dayika xwe winda kiriye, diyar kir ku vê windakirinê di jiyana wê de şikestinek kûr çêkiriye. Shîreen Alshoufî bi van gotinan destpêka xwe ya li şanoyê rave kir, “Min di sala 2015’an de di qezayeke trafîkê de dayika xwe winda kir. Ez di rewşek pir xirab de û di nav hestyarî de bûm. Hevalek min ji min re got, ‘Were em herin Dibistana Bilin a Hunerên Şanoyê û lîstikê temaşe bikin.’ Min jî nizanibû ku cihekî wisa heye.”   Riya ji temaşevanan ber bi sehneyê ve   Shîreen Alshoufî got ku lîstika ku wê cara yekem temaşe kiriye bandorek mezin li ser wê kiriye û bi vî awayî xwesteka wê ya li ser dikê derketiye holê û wiha dirêjî da axaftina xwe, “Dema ku ez di nav temaşevanan de rûniştim, wan bi rastî jî bandorek kûr li min kir û min hîs kir ku gelek tişt hene ku ez bêjim. Wê demê min mîmarî dixwend û min biryar da ku ez vê bernameya din a lîsansê jî bidomînim.”   Du lîsans, yek hewes   Shîreen Alshoufî bi lêv kir ku dijwariya şopandina du bernameyên lîsansê ji bo wê zehmet bûne û diyar kir ku ev pêvajo ji bo wê ezmûnek fêrbûnê bû. Shîreen Alshoufî her wiha bal kişand ser pirrengiya civaka Sûriyeyê û got, “Belê, ez difikirim ku Sûrîye civakek pirreng e. Mirov pir cuda ne. Ew ji çandên cuda tên, her bajarek şêwazê jiyana xwe ya bêhempa heye û hûn dikarin vê yekê di hunera wan de bibînin.”   Îmkanên bêdawî yên sehneyê   Shîreen Alshoufî, bal kişand ser îmkanên bêdawî yên ku ji hêla sehneyê ve têne pêşkêş kirin, bandora Enstîtuya Bilind a Hûnerên Dramatîk ku wê perwerdehiya xwe lê wergirtiye, li serwê kiriye wiha vegot, “Dema ku dor tê ser tiştên ku hûn dikarin li ser sehneyê bikin, îmkanên bêdawî hene. Ev xebat bi rastî ji min re pir alîkar bû.”   Huner: Rêyek ji bo jiyanê   Shîreen Alshoufî diyar kir ku di şert û mercên şer de girêdana di navbera huner û jiyanê de hîn bêtir xuya dibe û bi van gotinan diyar kir ku huner ji bo wê rêyek derketinê ye, “Pir zehmet e ku mirov xwe ji nasnameya xwe ya hunermendekê û nasnameya xwe ya kesekê ku di bin şert û mercên pir dijwar de dijî veqetîne. Ji ber vê yekê, ev yekane vebijarka me bû. Bêyî wê, ez nafikirim ku min bikaribûya bêyî hunerê ji şer xilas bibûma.”   Di nav ne gengaziyan de hilberîn   Shîreen Alshoufî rave kir ku wê tevî şert û mercên dijwar jî şanoyê berdewam kiriye û domand, “Me li derek pir sar prova dikirin. Ne elektrîk hebû, ne çavkanî, ne jî fon. Lê peyama ku me dixwest bidin, me bawer kir ku em dikarin di her şert û mercî de bi ser kevin.”   ‘Şano mala min e’   Shîreen Alshoufî diyar kir ku ew nikare wateya ku şanoyê ji bo wê digirt bi yek peyvekê vebêje û şano wekî qadeke revîn û berxwedanê pênase kir û wiha got, “Şano bû mala min, platforma min a berxwedanê.”   ‘Divê pêşandan berdewam bikin’   Shîreen Alshoufî jî behsa xewnên xwe yên ji bo pêşerojê kir û diyar kir ku ew dixwaze rojekê dîsa li Sûriyeyê performansê pêşkêş bike û got, “Rojekê ez dixwazim vegerim û van çîrokan li Sûriyeyê, li mala xwe vebêjim. Hin kes hene ku li derve çi dibe bila bibe, şanoyê berdewam dikin. Divê pêşandan berdewam bike.”   Shîreen Alshoufî çavdêriyên xwe yên li ser jinan parve kir û rêzgirtinek taybetî ji bo têkoşîna jinan li Swêdê anî ziman û got ku ew rolên piralî digirin ser xwe û berxwedanek xurt nîşan didin. Shîreen Alshoufî, wiha dawî li axaftina xwe anî, “Ez bawer dikim ku çîrokên wan hêjayî vegotinê ne û rojekê ez ê hemû hewla xwe bidim ku wan vebêjim.”