NAVENDA NÛÇEYAN - Endamên kampanyaya "Sêşema ji darvekirinan re na " diyar kirin ku çalakiya wan li 59 girtîgehan ketiye hefteya 132’an û bal kişandin ser zêdebûna darvekirinên ji destpêka Tebaxê ve. Kampanyayê banga hevgirtineke kolektîf kir.

 

Kampanyaya ‘Sêşema ji darvekirinan re na’ di hefteya xwe ya 132’an de li 59 girtîgehan berdewam kir. Endamên kampanyayê di daxuyaniyekê de banga hevgirtina kolektîf a li dijî cezayê mirinê kirin. Kampanyayê destnîşan kir ku ji destpêka Tebaxê ve 35 girtî hatine darvekirin û di nav wan de sûcdarek ciwan û jinek jî heye.

 

Daxuyaniyê, behsa veguherîna ewlehiyê ya bajarên Îranê û hewldanên rejîmê yên ji bo dirêjkirina şer kir û got: “Rejîma Welayetî Feqîh desthilatdariya xwe ya berdewam bi zor û binpêkirina li ser xizan û çîna karker ve girê daye. Bi hinceta şer, derbên giran li jiyan û debara mirovan tên xistin; hindikahiyek diyarkirî bişev kolanan dagir dike ku dibe sedema gendeliyê. Yekîneyên zirxî û xalên kontrolê li ser rêyên sereke têne bicihkirin. Ti hewldanek ji bo rawestandina şer nayê kirin. Ev ji ber ku rejîm ji şer natirse û gefên derveyî, wekî di şerê heşt salan ê bi Iraqê re, wekî bereket dibîne.”

 

Di beşek din a daxuyaniyê de behsa berxwedana berdewam a li girtîgehan hate kirin û wiha hate gotin: “Em şahidiya berxwedaneke pesindar a di nav girtîgehan de dikin. Girtiyên berxwedêr û têkoşer bi awayên cûrbecûr li dijî pêvajoyên tepeserkirinê yên li hundir û derveyî girtîgehan protesto dikin. Wan dişînin hucreyên yekkesî, sirgûn dibin. Lê ew tenê dema ku li ser darvekirinê ne bêdeng dimînin û bi vî rengî nemir dibin.”

 

Kampanya ‘Sêşema na ji darvekirinan re’ li 59 girtîgehên welêt di hefteya xwe ya 132-an de berdewam dike.

 

Banga hevgirtina kolektîf a li dijî cezayê mirinê

 

Wekî ku me di hefteyên dawî de dît, rejîma ku krîzê çêdike û tijî krîz e, li ser jiyana mirovan serdestî dike, darvekirinan zêde kiriye. Ji destpêka Tebaxê ve, 35 kes hatine darvekirin. Yek ji wan sûcdarê ciwan û yek jî jin e. 28 ji van kesan ji 6’ê Tebaxê ve hatine darvekirin û 3 ji wan ji xwepêşanderên serhildana Kanûnê ne, ku wekî "Serbedaran" tê zanîn.

 

Polîtîkayên şer û helwesta rejîma Îranê

 

Rejîma Welayetî Feqîh berdewamiya desthilatdariya xwe li ser zilm û binpêkirina li ser gel, bi taybetî li ser çîna xizan û karkeran ava kiriye. Bi hinceta şer, bi tundî tê êrîş li ser jiyana gel tê kirin. Hin kom bişev kolanan dagir dikin û gendelî dikin, yekîneyên zirxî û xalên kontrolê li ser rêyên sereke têne bicihkirin û ji bo rawestandina şer tu hewlek nayê dayîn. Ev ji ber ku rejîm ji şer natirse û gefên derveyî wekî derfetek dibîne, wekî ku di şerê 8 salan ê bi Iraqê re kir. Tirsa herî mezin a komên cûda yên di nav rejîmê de, tevî nakokiyên wan ên cidî jî, xurtkirina aloziyên navxweyî ye. Ew dizanin ku bi avakirina bajarên mûşekan, ew dikarin bi qasî ku pêkan dem li dijî DYA û Îsraîlê bikirin û bi vî rengî hebûna xwe mîsoger bikin.

 

Tevî polîtîkayên şer ên rejîma Îranê, ti welat an hêzek biyanî aştî, demokrasî, wekhevî û mafên mirovan neaniye Îranê û herêmê. Wekî dijberên cezayê darvekirinê, em bi xwezayî li dijî şer û destwerdana biyanî ne û me ev yek gelek caran aniye ziman.

 

Serfirazî, wekhevî, azadî, bextewarî û jiholêrakirina hemû şêweyên binpêkirin û despotîzmê tenê bi hêza gel û hêza wan a kolektîf dibe. Ji ber vê yekê, rêberê nedîtî Mocteba Xameneyî ku wesiyeta bavê xwe pêk tîne, gazî "Xwedayê" salên 1980’yî dike, darvekirinê tîne kolanan, jiyana Emir Huseyîn Safarî û Ebol-Fazl Sepahî li ber çavên raya giştî digre û Arvîn Xeyrexanê 19 salî yê zindî li Şehrudê îdam dike. Bi vî awayî, bi berdewamkirina komkujî û kuştinên Kanûnê, ew armanc dike ku hemû daxwazên şoreşger û bingehîn ên guhertinê bitepisîne. Di vê navberê de, nûnerên wî di xutbeyên Înê û medyaya dewletê de behsa "feydeyên" darvekirinê dikin, pesnê darvekeran didin. Di vê rewşê de, her kesekî wijdanî dipirse: Ger ev xwepêşanderên ciwan sûcdar û qatil bûn û li ber çavan tên darvekirin, çima darizandinên wan bi eşkere nehatin lidarxistin, di şûna wê de bi dizî hatin îşkencekirin û darizandin?

 

Berxwedana bêhempa ya girtiyan û greva birçîbûnê

 

Berovajî vê, berxwedanek pesindar di nav girtîgehan de berdewam dike. Girtiyên berxwedêr bi awayên cûrbecûr li dijî zextan nerazîbûn nîşan didin, bi tecrîd û sirgûniyê re rû bi rû dimînin; lê ew tenê dema ku bi darvekirinê re rû bi rû dimînin bêdeng dibin.

 

Ev berxwedan tenê bi girtiyên siyasî re sînordar nîne. Di du hefteyên dawî de, hezar û 500 girtiyên li Yekîneya 2 ya Girtîgeha Kizilhisarê ji du hefteyan zêdetir bi îradeyek hesinî di greva birçîbûnê de ne û red dikin ku greva xwe biqedînin heta ku rayedarên girtîgehê û dozger soz nedin ku darvekirinan rawestînin. Di vê navberê de, kampanyaya "Sêşemên ji Darvekirinê re Na" li seranserê 59 girtîgehan bi hevgirtinê berdewam dike. Em, wekî endamên girtî yên kampanyayê, diyar dikin ku bi zêdebûna darvekirinan re biryardariya me ya têkoşînê tenê xurttir bûye. Bi rewşa heyî û darvekirinên rojane yên xwepêşanderan, nemaze yên ku di Kanûnê de hatine girtin, hişyarkirina raya giştî li ser cezayê darvekirinê pir girîng e. Ji ber ku darvekirin tundiya dewletê ye ku tê wateya "bêparhiştina mafê jiyanê". Li Îranê, her darvekirinek xwedî armancek siyasî ye ku armanc dike tirs û terorê biafirîne. Îro, gefa vê pratîka nemirovane tevahiya civaka Îranê dorpêç kiriye.

 

Banga hevgirtinê ji bo hemû aktorên siyasî û civakî

 

Em spasiya hemû rêxistin, partiyên siyasî, dezgehên mafên mirovan, sendîka û avahiyên civaka sivîl û her wiha teqawîd û kesayetên neteweyî û navneteweyî dikin. Yên ku bi gelemperî li dijî cezayê darvekirinê ne û piştgirîya kampanyaya "Sêşemên ji Cezayê Mirinê re Na" dikin. Lê belê em bi dilnizmî dibêjin ku li ber çavan girtina van xalan, em hêvî dikin ku hemû aktorên siyasî, civakî û mafên mirovan ên li dijî cezayê darvekirinê bê şert û merc di parastina "mafê jiyanê" de tevbigerin û bêjin "ji cezayê darvekirinê re na.”

 

Ji ber ku girtî 132 hefte ne bi hev re vê kampanyayê dimeşînin, endamên wan dişînin hucreyên yekkesî, tên lêdan û tên îdamkirin, tê payîn ku dijberên cezayê mirinê gavên bibandortir bavêjin da ku darvekirinê rawestînin û bi hemû rêbazên berdest berxwedanek berbiçav nîşan bidin.

 

Rastiya ku dozgerê rejîma cezayê mirinê gefê li wan kesên ku li dijî cezayê mirinê ne tenê ji ber ku ramanên xwe tînin ziman dixwe, nîşan dide ku tevgera "ji cezayê mirinê re na" hêz û girîngiyê digire. Ji ber vê yekê, divê dijberiya li dijî cezayê mirinê berfirehtir bibe û her kesê ku bi her tohmetekê, siyasî an ne-siyasî, cezayê mirinê lê hatiye birîn, bigire nav xwe.

 

Wekî ku me gelek caran gotiye, hêza me di hevgirtina me de ye û bi berxwedan û rêxistinbûnê em ê astengiyên li pêşiya despotîzm û darvekirinê hilweşînin.

 

59 girtîgehên jêr ji bo hefteya 132’emîn greva birçîbûnê kirin:

 

Di nav de Evîn, Qizilhisar, Navenda Kerecê, Ferdîs, Tehran Mezin, Kerçak, Varamîn, Qezvîn, Ahar, Arak, Qum, Xurramabad, Borujerd, Yasuc, Îsfahan, Ahwaz, Şîraz, Zahedan, Yezd, Meşhed, Reşt, Tebrîz, Urmiye, Kirmaşan û yên din, bi tevahî 59 girtîgeh