Neslîhan Kardaş 

 

ŞİRNEX-  Hazîme Gormuş ya ku piştî 21 salan di nûçeyeke ku di Nûçe TV de hat weşandin gora kurê xwe Kahraman Gezîcî dît, derbarê goristanên ku hatine texrîpkirin de nerazîbûna xwe anî ziman û got, "Li gel ku zarokên me canê xwe ji dest dane jî dewlet wan rehet nahêle."

 

Malbata gerîlayê HPG' Kahraman Gezîcî ku di têkoşîna azadiyê de jiyana xwe ji dest dabû piştî dîtina dîmenên Goristana Şehîd Binevş ku di bernameyeke Nûçe TV de hatibûn weşandin, cihê gora kurê xwe dît. Ev goristana ku gorên endamên HPG û YJA-STAR'ê tê de bûn, piştî sala 2015'an di êrîşeke hewayî de hatibû wêrankirin û piştî ku herêm wekî "herêma ewlehiya leşkerî" hat ragihandin, bi salan ji serdanan re girtî mabû. Malbatê di dawiyê de gora Kahraman Gezicî ku bi nasnavê Kendal Tetwan dihat naskirin nas kirin tespît kir.

 

Hesreteke ku 21 salî berdewam kir...

 

Malbata Kendal Tetwan, yê ku di sala 1997'an de tevlî PKK'ê bûbû û di sala 2005'an de jiyana xwe ji dest dabû, duh sibehê ji Wanê derketin û êvarê gihîştin Cizîrê. Ji ber ku şev bû, malbat heta roja din li bendê ma da ku serdana gorê bike. Di saetên destpêkê yên sibehê de, em bi malbata ku tijî kelecana serdanê bûn re ketin rê. Em bi wesayîtên cuda rêwîtiyê dikin, lê li her rawestgehê, malbat kelecan, kêfxweşî û meraqa xwe ya derbarê wê gora ku piştî 21 salan dê serdana wê bikin, parve dikin.

 

 

Em rêwîtiya xwe didomînin; dema digihîjin cihê goristanê, dayik HazÎme Gormuş, tevî temenê xwe yê mezin, beriya her kesî dadikeve û ber bi goran ve diçe. Bi hêza hesreta 21 salan, ew bi lez û bez dimeşe, mîna ku bixwaze wê rêyê bi çend gavan bi dawî bike. Di nav kevirên goran ên hilweşiyayî, şikestî û wêrankirî de, ew nîşana gora zarokê xwe dibîne. Gora Kendal Tetwan, li kêleka gorên hevalên wî ye. Gava em di nav goran de dimeşin, em dibînin ku ew ne tenê hatine bombebarankirin; her wiha gelek ji wan bi çekan jî hatine gulebarankirin. Şopên guleyan li ser kevirên goran hîn jî xuya dikin. Her yek ji çar endamên malbatê bi hesreteke kûr kevirê gorê maç dikin. Dayik Hazime Gormuş demeke dirêj bi her du destên xwe li ser kevirê gorê radiweste. Hêsir ji çavên wê diherikin, lê dîsa jî ew bi serbilindî û bêyî ku serê xwe bitewîne, radiweste. Wê bi kurê xwe re hesreta salan sivik dikir.

 

‘Em li seranserê Kurdistanê lê geriyan’

 

Hazîme Gormuş, dema ku ber bi goristanê ve diçû û kêfxweşiya xwe ya mezin nîşan dida, got ku dîtina gora kurê wê hesteke rihetbûnê daye wê. Wê anî ziman ku ew bi salan li cihê gora kurê xwe geriyane. Wê gelek caran kevirê gora kurê xwe maç kir û got: "Ez ê eniya kurê xwe maç bikim." Dema em li wir bûn, gelek endamên malbatê telefon dikirin; hinekan bi deng û hinekên din jî bi rêya vîdyoyê telefon dikirin da ku goristanê bibînin. Di vê navberê de, HazÎme Gormuş behs kir ku kurê wê çiqas ji aliyê her kesî ve dihat hezkirin. Wê vegot ku kurê wê beriya 29 salan li Stenbolê tevlî Tevgera Azadiyê ya Kurd bûye; piştî ku agahiya jiyana xwe ji dest daye wergirtine, ew çûne gelek deverên Kurdistanê û li her derê li cenaze û gora wî geriyane.

 

 

‘Du roj in em nikarin razên’

 

Hazîme Gormuş diyar kir ku wan berê bihîstibû gora wî li herêma Botanê ye, lê ji ber şerê berdewam nikaribûn biçin serdanê. "Piştî salan, hin ciwanan derbarê goristanê de agahî di bernameyekê de parvekirin û piştre em hatin vir. Du roj derbas bûn ku em pê hay bûne li vir e. Em nikarin kelecana xwe veşêrin û du roj in em nikarin razên. Niha ku me gora wî dîtiye, em hîs dikin ku ew li pêşberî me radiweste. Me gora kurê xwe dît û  em êdî dikarin bêhna xwe vedin. Ew ji tu hevalên xwe yên li vir cuda nîne. Sersaxiyê ji malbatên hemû şehîdên ku li vir hatine definkirin re dixwazim. Ez dayika hemû kesên li vir im; ew hemû Kendalê min in,"  û berdewam kir. "Wan canê xwe dan, lê dîsa jî dewlet wan di nava aramiyê de nahêle."

 

 

Dayik Hazîme Gormuş vegot ku ew duh sibê ji Wanê rê ketine û piştî nîvro gihîştine Cizîrê û got: "Di rê de em gelek bi kelecan bûn. Ji ber dîtina gora kurê xwe ez pir kêfxweş bûm; min hîs dikir ku ew her kêliyê derkeve pêşberî me û me bibîne." Hazîme Gormuş bal kişand ser bombebarankirin û wêrankirina goristanan û hêrsa xwe wiha anî ziman: "Zarokên me canê xwe dan, lê dîsa jî dewlet wan di nava aramiyê de nahêle."

 

Strana 'Çar Kendal'

 

Piştî wê, malbat li ser telefona xwe strana "Çar Kendal" lê dide, straneke ku ji aliyê Bermal Çem ve hatiye nivîsandin û gotin, ji bo bîranîna Kendal Tetwan û sê hevalên din ên ku heman navê kod parve dikirin. Birayê mezin ê Kendal Tetwan, Fedai Gezîcî jî beşdarî gotina stranê dibe. Ew giyayên hişk ên li dora gorê paqij dikin, ji çemê ku li nêzîkî derbas dibe avê tînin û gorê av didin. Paşê, ew gora her yek ji wan hevalan av didin û ji zarokên xwe xatir dixwazin.